พระไตรปิฎก

พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๔ กถาวัตถุ ภาคที่ ๒ ทุติยปัณณาสก์ วรรคที่ ๖ นิยามกถา [๑๐๗๗] สกวาที นิยาม คือ ทางอันแน่นอน เป็นสังขตะ หรือ ? ปรวาที ถูกแล้ว. ส. เป็นนิพพาน เป็นที่ต้านทาน เป็นที่เร้น เป็นที่พึ่ง เป็น ที่หมาย เป็นฐานะอันไม่เคลื่อน เป็นอมตะ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ [๑๐๗๘] ส. นิยามเป็นอสังขตะ นิพพานก็เป็นอสังขตะ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. อสังขตะ เป็น ๒ อย่าง หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. อสังขตะ เป็น ๒ อย่าง หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ที่ต้านทาน ก็เป็น ๒ อย่าง ที่เร้นก็เป็น ๒ อย่าง ที่พึ่งก็ เป็น ๒ อย่าง ที่หมายก็เป็น ๒ อย่าง ฐานะอันไม่เคลื่อนก็เป็น ๒ อย่าง อมตะ