Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 81 หน้าที่ 52

เล่ม มมร. 81 หน้า 52 ข้อ 1139 1140
ทานกถา [๑๑๓๙] สกวาที ทาน คือ เจตสิกธรรม หรือ ? ปรวาที ถูกแล้ว. ส. จะให้เจตสิกธรรมแก่คนอื่น ๆ ก็ได้หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. จะให้เจตสิกธรรมแก่คนอื่น ๆ ก็ได้ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. จะให้ผัสสะแก่คนอื่น ๆ ก็ได้ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. จะให้เวทนา ฯลฯ สัญญา เจตนา สัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ฯลฯ ปัญญา แก่คนอื่น ๆ ก็ได้หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ [๑๑๔๐] ป. ไม่พึงกล่าวว่า ทาน คือเจตสิกธรรม หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. ทาน มีผลไม่น่าปรารถนา มีผลไม่น่าใคร่ มีผลไม่ เป็นที่ฟูใจ มีผลแสลง มีทุกข์เป็นกำไร มีทุกข์เป็นวิบาก หรือ ? ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ป. ทานมีผลน่าปรารถนา มีผลน่าใคร่ มีผลเป็นที่ฟูใจ มีผลไม่แสลง มีสุขเป็นกำไร มีสุขเป็นวิบาก มิใช่หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. หากว่า ทาน มีผลน่าปรารถนา มีผลน่าใคร่ มีผล
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka