พระไตรปิฎก

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ [๑๓๐๕] ส. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตผลได้ เพราะเหตุแห่ง กรรมหรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. เพราะเหตุแห่งกรรมคือปาณาติบาตหรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. เพราะเหตุแห่งกรรมคืออทินนาทาน ฯลฯ เพราะเหตุ แห่งกรรมคือกาเมสุมิจฉาจาร เพราะเหตุแห่งกรรมคือมุสาวาท เพราะ เหตุแห่งกรรมคือปิสุณาวาจา เพราะเหตุแห่งกรรมคือผรุสวาจา เพราะ เหตุแห่งกรรมคือสัมผัปปลาปะ เพราะเหตุแห่งกรรมคือมาตุฆาต เพราะ เหตุแห่งกรรมคือปิตุฆาต เพราะเหตุแห่งกรรมคืออรหันตฆาต เพราะ เหตุแห่งกรรมคือโลหิตุปบาท เพราะเหตุแห่งกรรมคือสังฆเภท หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. เพราะเหตุแห่งกรรมไหน ? ป. เพราะกล่าวตู่พระอรหันต์ทั้งหลาย. ส. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตผลได้ เพราะเหตุแห่ง กรรม คือกล่าวตู่พระอรหันต์ทั้งหลาย หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ไม่ว่าใครที่กล่าวตู่พระอรหันต์ ย่อมทำให้แจ้ง อรหัตผลได้ทุกคน หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ กรรมเหตุกถา จบ วรรคที่ ๘ จบ