พระไตรปิฎก

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. อวิชชา อวิชโชฆะ ฯลฯ อวิชชานิวรณ์ เป็นสเหตุกะ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. อวิชชานุสัย เป็นสเหตุกะ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ [๑๔๔๒] ป. ไม่พึงกล่าวว่า อนุสัยเป็นอเหตุกะ หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. ปุถุชน เมื่อจิตที่เป็นบุคคลและเป็นอัพยากฤตเป็นไปอยู่ พึงกล่าวว่า ผู้มีอนุสัย หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. อนุสัยเป็นสเหตุกะโดยเหตุอันนั้น หรือ ? ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ป. ถ้าอย่างนั้น อนุสัยก็เป็นอเหตุกะ น่ะสิ ส. ปุถุชน เมื่อจิตที่เป็นกุศลและที่เป็นอัพยากฤต เป็น ไปอยู่ พึงกล่าวว่า เป็นผู้มีราคะ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ราคะเป็นสเหตุกะโดยเหตุอันนั้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ถ้าอย่างนั้น ราคะก็เป็นอเหตุกะ น่ะสิ [๑๔๔๓] ส. อนุสัยเป็นจิตตวิปปยุต๑ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ๑. ไม่ประกอบกับจิต.