พระไตรปิฎก

สัญญาเวทยิตกถา ที่ ๓ [๑๖๒๕] สกวาที บุคคลผู้เข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ พึงกระทำกาละ คือตาย หรือ ? ปรวาที ถูกแล้ว. ส. ผัสสะอันเกิดในสมัยมีความตายเป็นที่สุด เวทนาอัน เกิดในสมัยมีความตายเป็นที่สุด สัญญาอันเกิดในสมัยมีความตายเป็นที่สุด เจตนาอันเกิดในสมัยมีความตายเป็นที่สุด จิตอันเกิดในสมัยมีความตาย เป็นที่สุดของบุคคลผู้เข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ มีอยู่หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ผัสสะ เวทนา สัญญา เจตนา จิต อันเกิดในสมัยมี ความตายเป็นที่สุด ของบุคคลผู้เข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ ไม่มีหรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. หากว่า ผัสสะ สัญญา เจตนา จิตอันเกิดในสมัยมี ความตายเป็นที่สุด ของบุคคลผู้เข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ ไม่มี ก็ต้องไม่ กล่าวว่า บุคคลผู้เข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ พึงทำกาละ ดังนี้. [๑๖๒๖] ส. บุคคลผู้เข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ พึงทำกาละ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ผัสสะ เวทนา สัญญา เจตนา จิต ของบุคคลผู้เข้า สัญญาเวทยิตนิโรธ มีอยู่หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ผัสสะ เวทนา สัญญา เจตนา จิต ของบุคคลผู้เข้า สัญญาเวทยิตนิโรธ ไม่มีหรือ ?