พระไตรปิฎก

ก็ดี รูปายตนะเคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่จักขายตนะไม่ใช่ กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่มีจักขุเกิดได้กำลังเกิด รูปายตนะเคยเกิด และจักขายตนะก็กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมิ นั้น. จบ จักขายตนมูละ รูปายตนมูลี จักขายตนมูละ มนายตนมูลี :- [๔๒๐] จักขายตนะกำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, มนา- ยตนะก็เคยเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในสุทธาวาสภูมิ จักขายตนะกำลัง เกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มนายตนะไม่ใช่เคยเกิดแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่นอกจากนั้นที่มีจักขุเกิดได้กำลังเกิด จักขา- ยตนะกำลังเกิด และมนายตนะก็เคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า มนายตนะเคยเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, จักขายตนะ ก็กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังตายในปัญจโวการภูมิก็ดี บุคคลที่จักขุ เกิดไม่ได้กำลังเกิดในปัญจโวการภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอรูปภูมิก็ดี