Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 82 หน้าที่ 446

เล่ม มมร. 82 หน้า 446 ข้อ 437
ภูมินั้น แต่ธัมมายตนะเคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, เมื่อบุคคล เหล่านั้นกำลังปรินิพพานในสุทธาวาสภูมิ จักขายตนะไม่ใช่กำลังเกิด และธัมมายตนะก็ไม่ใช่เคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า ธัมมายตนะไม่ใช่เคยเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, จักขา- ยตนะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในสุทธาวาสภูมิ ธัมมายตนะไม่ใช่ เคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่จักขายตนะกำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น, เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังปรินิพพานในสุทธาวาส- ภูมิ ธัมมายตนะไม่ใช่เคยเกิด และจักขายตนะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น. จบ จักขายตนมูละ ธัมมายตนมูลี จักขายตนมูล จบ ฆานายตนมูล ฆานายตนมูละ รูปายตนมูลี :- [๔๓๗] ฆานายตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, รูปา- ยตนะก็ไม่ใช่เคยเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka