พระไตรปิฎก

เมื่อปัจฉิมภวิกบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในปัญจโวการภูมิ รูปา- ยตนะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่มนายตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น, บุคคลนอกจากนั้นที่มีรูปะเกิดได้เหล่านั้นกำลังเกิด รูปา- ยตนะกำลังเกิด และมนายตนะก็จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า มนายตนะจักเกิดแก่บุคคลใด, รูปายตนะก็กำลังเกิด แก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นทั้งหมดกำลังตายก็ดี บุคคลที่รูปะเกิดไม่ได้ เหล่านั้นกำลังเกิดก็ดี มนายตนะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่รูปา- ยตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลที่มีรูปะเกิดได้เหล่านั้น กำลังเกิด มนายตนะจักเกิด และรูปายตนะก็กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น. จบ รูปายตนมูละ มนายตนมูลี รูปายตนมูละ ธัมมายตนมูลี :- [๔๕๒] รูปายตนะกำลังเกิดแก่บุคคลใด, ธัมมายตนะก็จัก เกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? เมื่อปัจฉิมภวิกบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในปัญจโวการภูมิ รูปา- ยตนะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่ธัมมายตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคล