พระไตรปิฎก

มนายตนมูล มนายตนมูละ ธัมมายตนมูลี :- [๔๖๕] มนายตนะกำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, ธัมมา- ยตนะก็จักเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อปัจฉิมภวิกบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิด มนายตนะกำลังเกิดแก่ บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ธัมมายตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น บุคคลที่นอกจากนั้นที่มีจิตเกิดได้เหล่านั้นกำลังเกิด มนา- ยตนะกำลังเกิด และธัมมายตนะก็จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า ธัมมายตนะจักเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, มนายตนะ ก็กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นทั้งหมดกำลังตายก็ดี บุคคลที่จิตเกิดไม่ได้ เหล่านั้นกำลังเกิดก็ดี ธัมมายตนะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มนายตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่มีจิต เกิดได้เหล่านั้นกำลังเกิด ธัมมายตนะจักเกิด และมนายตนะก็กำลัง เกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ มนายตนมูละ ธัมมายตนมูลี มนายตนมูล จบ ปุคคโลกาสวาระ จบ ปัจจุปปันนานาคตวาระ อนุโลม จบ