พระไตรปิฎก

เมื่อปัจฉิมภวิกบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในปัญจโวการภูมิก็ดี บุคคลเหล่าใดจักเกิดในรูปาวจรภูมิ และอรูปาวจรภูมิ แล้วจักปรินิพพาน บุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดก็ดี ฆานายตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่จักขายตนะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลัง ปรินิพพานในปัญจโวการภูมิก็ดี ปัจฉิมภวิกบุคคลในอรูปภูมิก็ดี บุคคล เหล่าใดจักเกิดในรูปาวจรภูมิ และอรูปาวจรภูมิแล้วจักปรินิพพานบุคคล เหล่านั้นกำลังตายก็ดี ฆานายตนะไม่ใช่จักเกิด และจักขายตนะก็ไม่ใช่ กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น. จบ จักขายตนมูละ ฆานายตนมูลี จักขายตนมูละ รูปายตนมูลี :- [๔๖๘] จักขายตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใด, รูปายตนะ ก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นทั้งหมดกำลังตายก็ดี บุคคลที่จักขุเกิดไม่ได้ เหล่านั้นกำลังเกิดก็ดี จักขายตนะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่ รูปายตนะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังปรินิพพาน ในปัญจโวการภูมิ ปัจฉิมภวิกบุคคลในอรูปภูมิก็ดี บุคคลเหล่าใดจักเกิด ในอรูปภูมิ แล้วจักปรินิพพาน บุคคลเหล่านั้นกำลังตายก็ดี จักขายตนะ ไม่ใช่กำลังเกิด และรูปายตนะก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น.