พระไตรปิฎก

โอกาสวาระ จักขายตนมูล จักขายตนมูละ ฯ ล ฯ [๕๓๒] จักขายตนะกำลังดับในภูมิใด, ฯลฯ (ในอุปปาทวาระ ก็ดี นิโรธวาระก็ดี อุปปาทนิโรธวาระก็ดี คำว่า ในภูมิใด เป็นเช่น เดียวกันในบททั้งปวง ) จักขายตนมูล จบ โอกาสวาระ จบ ปุคคโลกาสวาระ จักขายตนมูล จักขายตนะมูละ โสตายตนมูลี :- [๕๓๓] จักขายตนะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, โสตา- ยตนะก็กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? จักขายตนมูละ ฯ ล ฯ ฆานายตนะ รูปายตนะ มนายตนะ ธัมมายตนะก็กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ( พึงขยายคำว่า แก่บุคคลใดในภูมิใด ให้พิสดารเช่นเดียวกัน ) จักขายตนมูล จบ ปุคคโลกาสวาระ จบ ปัจจุปปันนวาระ อนุโลม จบ