พระไตรปิฎก

ก็ดี รูปายตนะเคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่จักขายตนะไม่ใช่ กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่มีจักขุเกิดได้เหล่านั้น กำลังตาย รูปายตนะเคยดับ และจักขายตนะก็กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. จบ จักขายตนมูละ รูปายตนมูลี จักขายตนมูละ มนายตนมูลี :- [๕๙๑] จักขายตนะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, มนายตนะ กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังปรินิพพานในสุทธาวาสภูมิ จักขายตนะ กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มนายตนะไม่ใช่เคยดับแก่ บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลนอกจากนั้นที่มีจักขุเกิดได้กำลังตาย จักขายตนะกำลังดับ และมนายตนะก็เคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า มนายตนะเคยดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, จักขายตนะ ก็กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในปัญจโวการภูมิก็ดี บุคคลที่จักขุ เกิดไม่ได้กำลังตายในกามาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอรูปภูมิก็ดี