พระไตรปิฎก

รูปายตนะเคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ฆานายตนะไม่ใช่กำลัง ดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น บุคคลที่มีฆานะเกิดได้เหล่านั้นกำลัง ตาย รูปายตนะเคยดับ และฆานายตนะก็กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. จบ ฆานายตนมูละ รูปายตนมูลี ฆานายตนมูละ มนายตนมูลี :- [๕๙๔] ฆานายตนะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, มนายตนะ ก็เคยดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ใช่. ก็หรือว่า มนายตนะเคยดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, ฆานายตนะ ก็กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในถามาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่ฆานะ เกิดไม่ได้กำลังตายในกามาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในรูปาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอรูปาวจรภูมิก็ดี มนายตนะเคยดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น แต่ฆานายตนะไม่ใช่กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่มีฆานะเกิดได้เหล่านั้นกำลังตาย มนายตนะเคยดับ และฆานา- ยตนะก็กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ ฆานายตนมูละ มนายตนมูลี