พระไตรปิฎก

เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังปรินิพพานในปัญจโวการภูมิ จักขา- ยตนะกำลังแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่รูปายตนะไม่ใช่จักดับ แก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลนอกจากนั้นที่มีจักขุเกิดได้เหล่านั้น กำลังตาย จักขายตนะกำลังดับ และรูปายตนะก็จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. ก็หรือว่า รูปายตนะจักดับแก่บุคคลใดในภูมิใด ฯ ล ฯ จบ จักขายตนมูละ รูปายตนมูลี จักขายตนมูละ มนายตนมูลี :- [๖๒๖] จักขายตนะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, มนายตนะ ก็จักดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นกำลังปรินิพพานในปัญจโวการภูมิ จักขา- ยตนะกำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มนายตนะไม่ใช่จักดับแก่ บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลนอกจากนั้นที่มีจักขุเกิดได้เหล่านั้น กำลังตาย จักขายตนะกำลังดับ และมนายตนะก็จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. ก็หรือว่า มนายตนะจักดับแก่บุคคลใดในภูมิใด ฯลฯ จบ จักขายตนมูละ มนายตนมูลี