พระไตรปิฎก

เมื่อปัจฉิมภวิกบุคคลเหล่านั้นกำลังเกิดในกามาวจรภูมิ จักขา- ยตนะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ฆานายตนะจักดับ แก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่กำลังปรินิพพานในกามาวจรภูมิก็ดี ปัจฉิมภวิกบุคคลในรูปาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอรูปภูมิก็ดี จักขายตนะไม่ใช่จักเกิด และฆานายตนะ ก็ไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า ฆานายตนะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, จักขา- ยตนะก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อบุคคลเหล่านั้นเกิดอยู่ในรูปาวจรภูมิ ฆานายตนะไม่ใช่จักดับ แก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่จักขายตนะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น, บุคคลที่กำลังปรินิพพานในกามาวจรภูก็ดี ปัจฉิมภวิก บุคคลในรูปาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี บุคคลที่ เกิดอยู่ในอรูปภูมิก็ดี ฆานายตนะไม่ใช่จักดับ และจักขายตนะก็ไม่ ใช่จักเกิดและบุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ จักขายตนมูละ ฆานายตนมูลี