พระไตรปิฎก

สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๘๔๒] สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะ ก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งมัคคจิต สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่ บุคคลเหล่านั้น แต่มัคคสัจจะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะ แห่งจิตของบุคคลทั้งหมดก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งตัณหาวิปปยุจตจิตและ มัคควิปปยุตตจิตก็ดี บุคคลที่กำลังเข้านิโรธสมาบัติอยู่ก็ดี บุคคลที่เกิด อยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิด มัคคสัจจะก็ไม่ ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใด, สมุทยสัจจะ ก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งตัณหา มัคคสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น แต่สมุทยสัจจะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะแห่ง จิตของบุคคลทั้งหมดก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งมัคควิปปยุตตจิตและตัณหา วิปปยุตตจิตก็ดี บุคคลที่กำลังเข้านิโรธสมาบัติอยู่ก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่