พระไตรปิฎก

นั้น แต่ทุกขสัจจะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, เมื่อบุคคลทั้ง หมดกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี ในอุปปาทขณะ แห่งมรรคจิตและผลจิตในอรูปภูมิก็ดี สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิด และ ทุกขสัจจะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ ทุกขสัจจมูละ สมุทยสัจจมูลี ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๘๔๗] ทุกขสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, มัคค- สัจจะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งมัคคจิตในอรูปภูมิ ทุกขสัจจะไม่ใช่กำลัง เกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มัคคสัจจะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่า- นั้นในภูมินั้น, บุคคลทั้งหมดกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตใน ปวัตติกาลก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งผลจิตในอรูปภูมิก็ดี ทุกขสัจจะไม่ ใช่กำลังเกิด และมัคคสัจจะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลแก่บุคคลใดในภูมิใด, ทุกข- สัจจะก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? บุคคลทั้งหมดกำลังเกิดก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งมัคควิปปยุตต- จิตในปวัตติกาลก็ดี มัคคสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมิ