พระไตรปิฎก

สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมละ มัคคสัจจมูลี :- [๘๗๙] สมุทยสัจจะกำลังเกิดแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็เคย เกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งตัณหาของบุคคลผู้ที่ยังไม่เข้าถึงความเป็นผู้ เคยรู้อริยสัจ ๔ มานั้น สมุทยสัจจะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่ มัคคสัจจะไม่ใช่เคยเกิด บุคคลเหล่านั้น, ในอุปปาทขณะแห่งตัณหา ของบุคคลผู้ที่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มาแล้ว สมุทยสัจจะ กำลังเกิด และมัคคสัจจะก็เคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะเคยเกิดแก่บุคคลใด, สมุทยสัจจะก็กำลัง เกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งตัณหาของผู้ที่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มาแล้วก็ดี ในขณะที่ตัณหาวิปปยุตตจิตกำลังเกิดแก่ผู้ที่เข้าถึงความเป็น ผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มาแล้วก็ดี ผู้ที่เข้านิโรธสมาบัติอยู่ก็ดี มัคคสัจจะ เคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่า นั้น, ในอุปปาทขณะแห่งตัณหาของผู้ที่เข้าถึงความเป็นผู้เคยผู้อริยสัจ ๔ มาแล้ว มัคคสัจจะเคยเกิด สมุทยสัจจะก็กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี สมุทยสัจจมูล จบ ปุคคลวาระ จบ