พระไตรปิฎก

จิตในอรูปภูมิก็ดี ทุกขสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่มัคค- สัจจะเคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. บุคคลผู้ที่ยังไม่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้ อริยสัจ ๔ มานั้นกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี ทุกขสัจจะไม่ใช่กำลังเกิด และมัคคสัจจะก็ไม่ใช่เคยเกิดแก่บุคคลเหล่า- นั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะไม่ใช่เคยเกิดแก่บุคคลใด, ทุกขสัจจะก็ ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้ที่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มาแล้วกำลังเกิดก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี มัคคสัจจะไม่ใช่เคยเกิดแก่ บุคคลเหล่านั้น แต่ทุกขสัจจะกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลผู้ที่ยัง ไม่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มานั้นกำลังตายก็ดี ในภังคขณะ แห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี มัคคสัจจะไม่ใช่เคยเกิด และทุกขสัจจะก็ไม่ใช่ กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี ทุกขสัจจมูล จบ