พระไตรปิฎก

สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๐๐] สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็ ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? บุคคลเหล่าใดจักได้อรหัตมรรคในลำดับแห่งจิตใดก็ดี บุคคล เหล่าใดจะได้มรรคที่นอกจากจิตนั้น ในภังคขณะแห่งตัณหาของบุคคล เหล่านั้นก็ดี และในขณะที่ตัณหาวิปปยุตตจิตกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น ก็ดี บุคคลผู้กำลังเข้านิโรธสมาบัติอยู่ก็ดี บุคคลผู้เกิดอยู่ในอสัญญสัตต- ภูมิก็ดี สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่มัคคสัจจะ จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยอรหัตมัคคจิตก็ดี พระ- อรหันต์ทั้งหลายก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจะไม่ได้มรรค ในภังคขณะแห่ง ตัณหาของบุคคลเหล่านั้นก็ดี และในขณะที่ตัณหาวิปปยุตตจิตกำลังเกิด แก่บุคคลเหล่านั้นก็ดี สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิด และมัคคสัจจะก็ไม่ใช่ จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลใด, สมุทยสัจจะก็ ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ปุถุชนเหล่าใดจะได้มรรค ในอุปปาทขณะแห่งตัณหาของปุถุชน เหล่านั้น มัคคสัจจะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่สมุทยสัจจะ กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยอรหัตมัคคจิตก็ดี