พระไตรปิฎก

สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูล มัคคสัจจมูลี :- [๙๑๑] สมุทยสัจจะเคยเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, มัคคสัจจะ ก็จักเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยอรหัตมรรคเหล่านั้นก็ดี พระอรหันต์ ทั้งหลายก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจักไม่ได้มรรคปุถุชนเหล่านั้นก็ดี บุคคล ผู้เกิดอยู่ในอบายภูมิก็ดี สมุทยสัจจะเคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มัคคสัจจะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลเหล่าใด จักได้อรหัตมรรคในลำดับแห่งจิตใดในอุปปาทขณะแห่งจิตนั้นก็ดี บุคคล เหล่าใดจักได้มรรคที่นอกจากจิตนั้นก็ดี สมุทยสัจจะเคยเกิด และ มัคคสัจจะก็จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะจักเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, สมุทยสัจจะ ก็เคยเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? เมื่อจิตดวงที่ ๒ (คือปฐมภวังค์)เกิดขึ้นแก่บุคคลผู้เกิดอยู่ใน สุทธาวาสภูมิ มัคคสัจจะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่สมุทย- สัจจะไม่ใช่เคยเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลเหล่าใดจักได้ อรหัตมรรคในลำดับแห่งจิตใดในอุปปาทขณะแห่งจิตนั้นก็ดี บุคคล