พระไตรปิฎก

สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๓๗] สมุทยสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็ไม่ใช่ จักดับแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี บุคคลเหล่าใดจักได้อรหัต- มรรคในลำดับแห่งจิตใดก็ดี สมุทยสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น แต่มัคคสัจจะจักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี สมุทยสัจจะไม่ใช่จักดับ และมัคคสัจจะก็ ไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่ามัคคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลใด, สมุทยสัจจะก็ไม่ใช่ จักดับแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ปุถุชนเหล่าใดจักไม่ได้มรรค มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคล เหล่านั้น แต่สมุทยสัจจะจักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะแห่ง อรหัตมัคคจิตก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับ และ สมุทยสัจจะก็ไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี สมุทยสัจจมูล จบ