Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 82 หน้าที่ 977

เล่ม มมร. 82 หน้า 977 ข้อ 957
เหล่านั้น, เมื่อบุคคลเหล่านั้นทั้งหมดกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิต ในปวัตติกาลก็ดี สมุทยสัจจะจักดับ และทุกขสัจจะก็กำลังดับแก่บุคคล เหล่านั้น. จบ ทุกขสัจจมูละ สมุทยสัจจมูลี ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๕๗] ทุกขสัจจะกำลังดับแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็จักดับ แก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตของพระ- อรหันต์ทั้งหลายก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจะไม่ได้มรรคปุถุชนเหล่านั้นกำลัง ตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี ทุกขสัจจะกำลังดับแก่ บุคคลเหล่านั้น แต่มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคล เหล่าใดจะได้อรหัตมรรคในลำดับแห่งจิตใด ในภังคขณะแห่งจิตนั้นก็ดี บุคคลเหล่าใดจะได้มรรคที่นอกจากจิตนั้น บุคคลเหล่านั้นกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี ทุกขสัจจะกำลังดับและมัคคสัจจะ ก็จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka