พระไตรปิฎก

ดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลผู้เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิ สมุทย- สัจจะไม่ใช่เคยดับ และมัคคสัจจะก็ไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมิ นั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, สมุทย- สัจจะก็ไม่ใช่เคยดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจะไม่ได้มรรค ปุถุชนเหล่านั้นก็ดี บุคคลผู้เกิดอยู่ใน อบายภูมิก็ดี มรรคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ สมุทยสัจจะเคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลผู้เกิดอยู่ใน อสัญญสัตตภูมิ มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับ และสมุทยสัจจะก็ไม่ใช่เคยดับแก่ บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี สมุทยสัจจมูล จบ ปุคคโลกาสวาระ จบ อตีตานาคตวาระ ปัจจนิก จบ