Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 82 หน้าที่ 1013

เล่ม มมร. 82 หน้า 1013 ข้อ 987
วิปปยุตตจิตในปวัตติกาลก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งมัคคจิตและผลจิตใน อรูปภูมิก็ดี มัคคสัจจะไม่ใช่กำลังดับ และทุกขสัจจะก็ไม่ใช่กำลังเกิด แก่บุคคลเหล่านั้น. จบ ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจะมูลี ทุกขสัจจมูล จบ สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๘๗] สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะ ก็ไม่ใช่กำลังดับแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งมัคคจิต สมุทยสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น แต่มัคคสัจจะกำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น, ในอุปปาทขณะแห่ง ตัณหาวิปปยุตตจิตก็ดี ในภังคขณะแห่งมัคควิปปยุตตจิตก็ดี บุคคลผู้ กำลังเข้านิโรธสมาบัติอยู่ก็ดี บุคคลผู้เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี สมุทย- สัจจะไม่ใช่กำลังเกิด และมัคคสัจจะก็ไม่ใช่กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka