Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 82 หน้าที่ 1017

เล่ม มมร. 82 หน้า 1017 ข้อ 991 992
อนาคตวาระ อนุโลม ปุคคลวาระ ทุกขสัจจมูล ทุกขสัจจมูละ สมุทยสัจจมูลี :- [๙๙๑] ทุกขสัจจะจักเกิดแก่บุคคลใด, สมุทยสัจจะก็จักดับ แก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยอรหัตมรรคก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี บุคคลเหล่าใดจะได้อรหัตมรรคในลำดับแห่งจิตใดก็ดี ทุกขสัจจะจักเกิด แก่บุคคลเหล่านั้น แต่สมุทยสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคล ที่นอกจากนี้ ทุกขสัจจะจักเกิด และสมุทยสัจจะก็จักดับแก่บุคคลเหล่า นั้น. ก็หรือว่า สมุทยสัจจะ ฯ ล ฯ ใช่. จบ ทุกขสัจจมูละ สมุทยสัจจมูลี ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๙๒] ทุกขสัจจะจักเกิดแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็จักดับ แก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka