Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 82 หน้าที่ 1022

เล่ม มมร. 82 หน้า 1022 ข้อ 997 998
ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๙๗] ทุกขสัจจะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็ไม่ ใช่จักดับแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ใช่. ก็หรือว่า มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลใด ทุกขสัจจะก็ไม่ใช่ จักเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจะไม่ได้มรรค ปุถุชนเหล่านั้นก็ดี มัคคสัจจะไม่ใช่จัก ดับแก่บุคคลเหล่านั้น แต่ทุกขสัจจะจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลผู้ ถึงพร้อมด้วยปรินิพพานจิต มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับ และทุกขสัจจะก็ไม่ ใช่จักเกิด. จบ ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี ทุกขสัจจมูล จบ สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๙๘] สมุทยสัจจะไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็ ไม่ใช่จักดับแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka