พระไตรปิฎก

สังขารกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, ในภังคขณะแห่งจิตของ บุคคลเหล่านั้นทั้งหมด เว้นลมอัสสาสะปัสสาสะเสียแล้ว ในอุปปาท- ขณะแห่งอวิตักกอวิจารจิตก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี กาย- สังขารไม่ใช่กำลังเกิด และวจีสังขารก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. ก็หรือว่า วจีสังขารไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, ฯ ล ฯ ปุคคลวาระก็ดี ปุคคโลกาสวาระก็ดี ก็พึงให้พิสดารเช่นเดียวกัน คำว่า นิโรธสมาปนฺนานํ - บุคคลที่กำลังเข้านิโรธสมาบัติอยู่ ย่อม ไม่ได้ในปุคคโลกาสวาระ. จบ กายสังขารมูละ จิตตสังขารมูลี กายสังขารมูล จบ ปุคคโลกาสวาระ จบ ปัจจุปปันนวาระ ปัจจนิก จบ