พระไตรปิฎก

ในภังคขณะแห่งจิตของบุคคลเหล่านั้นทั้งหมด เว้นวิตกและ วิจารเสียแล้ว ในอุปปาทขณะแห่งจิตก็ดี บุคคลที่เข้านิโรธสมาบัติอยู่ก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี วจีสังขารไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น แต่จิตตสังขารจักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะแห่ง ปัจฉิมจิตที่มีวิตกและมีวิจารก็ดี บุคคลที่ถึงพร้อมด้วยปรินิพพานจิตที่ไม่ มีวิตกและไม่มีวิจารก็ดี วจีสังขารไม่ใช่กำลังเกิด และจิตตสังขารก็ไม่ ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า จิตตสังขารไม่ใช่จักเกิดบุคคลใด, วจีสังขารก็ไม่ใช่ กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งปัจฉิมที่มีวิตกและมีวิจาร จิตตสังขารไม่ใช่ จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่วจีสังขารกำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, ใน ภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตที่มีวิตกและมีวิจารก็ดี บุคคลที่ถึงพร้อมด้วย ปรินิพพานจิตที่ไม่มีวิตกและไม่มีวิจารก็ดี จิตตสังขารไม่ใช่จักเกิด และ วจีสังขารก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ วจีสังขารมูละ จิตตสังขารมูลี วจีสังขารมูล จบ ปุคคลวาระ จบ