พระไตรปิฎก

ปฐมฌานซึ่งเกิดอยู่ในกามาวจรภูมิก็ดี ในภังคขณะแห่งลมอัสสาสะปัส- สาสะก็ดี กายสังขารกำลังดับ และวจีสังขารก็เคยดับแก่บุคคลเหล่านั้น ในภูมินั้น. ก็หรือว่า วจีสังขารเคยดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, กายสังขาร ก็กำลังดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? บุคคลที่กำลังเข้าปฐมฌานอยู่ก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งลม- อัสสาสะปัสสาสะของบุคคลที่เกิดอยู่ในกามาวจรภูมิก็ดี เว้นลมอัสสาสะ- ปัสสาสะของบุคคลเหล่านั้นนั่นแหละ ในภังคขณะแห่งจิตก็ดี บุคคลที่ เกิดอยู่ในรูปาวจรภูมิก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอรูปาวจรภูมิก็ดี วจีสังขาร เคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่กายสังขารไม่ใช่กำลังดับแก่ บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่กำลังเข้าปฐมฌานอยู่ก็ดี ในภังค ขณะแห่งลมอัสสาสะปัสสาสะของบุคคลที่เกิดอยู่ในกามาวจรภูมิก็ดี วจี สังขารเคยดับ และกายสังขารก็กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ กายสังขารมูละ วจีสังขารมูลี กายสังขารมูละ จิตตสังขารมูลี :- [๑๑๔๖] กายสังขารกำลังดับ แก่บุคคลใดในภูมิใด, จิตต- สังขารก็เคยดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ?