พระไตรปิฎก

ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตที่มีวิตกและมีวิจาร วจสังขารกำลังดับ แก่บุคคลเหล่านั้น แต่จิตตสังขารไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, ใน ภังคขณะแห่งวิตกและวิจารของบุคคลที่นอกจากนั้น วจีสังขารกำลังดับ และจิตตสังขารก็จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า จิตตสังขารจักดับแก่บุคคลใด, วจีสังขารก็กำลังดับ แก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งจิตของบุคคลเหล่านั้นทั้งหมด เว้นวิตกและ วิจารเสียแล้ว ในภังคขณะแห่งจิตก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิ ก็ดี จิตตสังขารจักดับแก่บุคคลเหล่านั้น แต่วจีสังขารไม่ใช่กำลังดับ แก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะแห่งวิตกและวิจาร จิตตสังขารจักดับ และวจีสังขารก็กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ วจีสังขารมูละ จิตตสังขารมูลี วจีสังขารมูล จบ ปุคคลวาระ จบ