พระไตรปิฎก

ในอุปปาทขณะแห่งจิตของบุคคลเหล่านั้นทั้งหมด เว้นวิตกและ วิจารเสียแล้ว ในภังคขณะแห่งจิตก็ดี บุคคลที่กำลังเข้านิโรธสมาบัติอยู่ ก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี วจีสังขารไม่ใช่กำลังดับแก่ บุคคลเหล่านั้น แต่จิตตสังขารจักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะ แห่งปัจฉิมจิตที่ไม่มีวิตกและไม่มีวิจาร วจีสังขารไม่ใช่กำลังดับ และ จิตตสังขารก็ไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า จิตตสังขารไม่ใช่จักดับแก่บุคคลใด, วจีสังขารก็ไม่ใช่ กำลังดับแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตที่มีวิตกและมีวิจาร จิตตสังขารไม่ใช่ จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น แต่วจีสังขารกำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น, ใน ภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตที่ไม่มีวิตกและไม่มีวิจาร จิตตสังขารไม่ใช่จักดับ และวจีสังขารก็ไม่ใช่กำลังดับแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ วจีสังขารมูละ จิตตสังขารมูลี วจีสังขารมูล จบ ปุคคลวาระ จบ