พระไตรปิฎก

ในภูมิที่ไม่มีวิตกและไม่มีวิจาร วจีสังขารไม่ใช่เคยดับแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น แต่จิตตสังขารจักดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตในภูมิที่ไม่มีวิตกและไม่มีวิจารก็ดี บุคคลที่เกิด อยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี วจีสังขารไม่ใช่เคยดับ และจิตตสังขารก็ไม่ใช่ จักดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า จิตตสังขารไม่ใช่จักดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, วจี- สังขารก็ไม่ใช่เคยดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตในภูมิที่มีวิตกและมีวิจาร จิตตสังขาร ไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่วจีสังขารเคยดับแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น, ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตในภูมิที่ไม่มีวิตกและไม่มี วิจารก็ดี บุคคลที่เกิดอยู่ในอสัญญสัตตภูมิก็ดี จิตตสังขารไม่ใช่จักดับ และวจีสังขารก็ไม่ใช่เคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. จบ วจีสังขารมูละ จิตตสังขารมูลี วจีสังขารมูล จบ ปุคคโลกาสวาระ จบ อตีตานาคตวาระ ปัจจนิก จบ นิโรธวาระ จบ