พระไตรปิฎก

ความพร้อมเพรียงด้วยมรรค ๒ จำพวก ย่อมไม่กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย และไม่กำหนดรู้มานานุสัย ในที่ทั้งปวง. ก็หรือว่า บุคคลใด ไม่กำหนดรู้มานานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้น ย่อมไม่กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรค ไม่กำหนดรู้ที่ ทุกขเวทนา บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรคนั้น ย่อมไม่ กำหนดรู้มานานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคา- มิมรรคนั้น จะไม่ใช่ไม่กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น, บุคคลนั้นนั่น แหละ ไม่กำหนดรู้ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ที่รูปธาตุ อรูปธาตุ ที่อปริยาปันนธรรม บุคคลนั้น ย่อมไม่กำหนดรู้มานานุสัย และไม่ กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น, บุคคลทั้งหลายที่เหลือ เว้นบุคคลผู้มี ความพร้อมเพรียงด้วยมรรค ๒ จำพวก ย่อมไม่กำหนดรู้มานานุสัย และไม่กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย ในที่ทั้งปวง. จบ ปฏิฆานุสยมูละ มานานุสยมูลี ปฏิฆานุสยมูละ ทิฏฐานุสยาทิมูลี :- บุคคลใด ไม่กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้น ย่อมไม่ กำหนดรู้ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ?