Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 539

เล่ม มมร. 83 หน้า 539 ข้อ 1477
ย่อมไม่กำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียง ด้วยอรหัตมรรคนั้น จะไม่ใช่ไม่กำหนดรู้มานานุสัย จากที่นั้น, บุคคล นั้นนั่นแหละ ไม่กำหนดรู้ภวราคานุสัย และไม่กำหนดรู้มานานุสัย จากที่นั้น บุคคลทั้งหลายที่เหลือ เว้นบุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วย อรหัตมรรค ย่อมไม่กำหนดรู้ภวราคานุสัย และไม่กำหนดรู้มานานุสัย ในที่ทั้งปวง. จบ มานานุสยมูละ ภวราคานุสยมูลี มานานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี :- บุคคลใดไม่กำหนดรู้มานานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้นย่อมไม่ กำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค ไม่กำหนดรู้ ทุกขเวทนา บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรคนั้น ย่อมไม่ กำหนดรู้มานานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วย อรหัตมรรคนั้น จะไม่ใช่ไม่กำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้น, บุคคล นั้นนั่นแหละ ไม่กำหนดรู้ที่อปริยาปันนธรรม บุคคลนั้น ย่อมไม่ กำหนดรู้มานานุสัย และไม่กำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้น, บุคคลทั้ง หลายที่เหลือ เว้นบุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค ย่อมไม่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka