Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 602

เล่ม มมร. 83 หน้า 602 ข้อ 1517
ราคานุสัย และมานานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว. จบ กามราคานุสย - ปฏิฆานุสย - มานานุสย ทิฏฐานุสย - วิจิกิจฉานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี กามราคานุสย - ปฏิฆานุสย - มานานุสย - ทิฏฐานุสย - วิจิกิจฉานุสยมูล จบ ปัญจกมูลกะ จบ กามราคานุสย - ปฏิฆานุสย - มานานุสย - ทิฏฐานุสย - วิจิกิจฉานุสย - ภวราคานุสยมูล ฉักกมูลกะ - กามราคานุสย - ปฏิฆานุสย - มานานุสย - ทิฏฐานุสย - วิจิกิจฉานุสย - ภวราคานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี :- [๑๕๑๗] กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด, อวิชชา- นุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ในที่นั้น ใช่ไหม ? ไม่มี. ก็หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด, กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ในที่นั้น ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka