พระไตรปิฎก

สัทธินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่อุเปกขินทรีย์ไม่ใช่กำลังเกิด แก่บุคคลเหล่านั้น, สเหตุกบุคคล และมีอุเปกขากำลังเกิดอยู่ก็ดี ใน อุปปาทขณะแห่งจิตที่เป็นสัทธาสัมปยุตและอุเปกขาสัมปยุตในปวัตติกาล ก็ดี สัทธินทรีย์กำลังเกิด และอุเปกขินทรีย์ก็กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ อุเปกขินทริยมูละ สัทธินทริยมูลี อุเปกขินทริยมูละ ปัญญินทริมูลี:- [๕๒๙] อุเปกขินทรีย์ กำลังเกิดแก่บุคคลใด ปัญญินทรีย์ ก็กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? บุคคลที่อุเปกขา แต่เป็นญาณวิปปยุต กำลังเกิดอยู่ก็ดี ใน อุปปาทขณะแห่งจิตที่เป็นอุเปกขาสัมปยุต แต่เป็นญาณวิปปยุตในปวัตติ- กาลก็ดี อุเปกขินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่ปัญญินทรีย์ไม่ ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคลมีอุเปกขาและเป็นญาณสัมปยุต กำลังเกิดอยู่ก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งจิตที่เป็นอุเปกขาสัมปยุตและญาณ- สัมปยุตในปวัตติกาลก็ดี อุเปกขินทรีย์กำลังเกิด และปัญญินทรีย์ก็กำลัง เกิดแก่บุคคลเหล่านั้น.