พระไตรปิฎก

บุคคลมีโสมนัสสะเกิดได้ แต่เป็นญาณวิปปยุตตจิตกำลังเกิดอยู่ ก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งโสมนัสสสัมปยุตตจิต แต่เป็นญาณวิปปยุตตจิต ในปวัตติกาลก็ดี โสมนัสสินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลแหล่านั้นในภูมินั้น แต่ปัญญินทรีย์ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่มี โสมนัสสะเกิดได้ และเป็นญาณสัมปยุตตจิตกำลังเกิดอยู่ก็ดี ในอุปปาท- ขณะแห่งโสมนัสสัมปยุตตจิต และเป็นญาณสัมปยุตตจิต ในปวัตติ- กาลก็ดี โสมนัสสินทรีย์กำลังเกิด และปัญญินทรีย์ก็กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่าปัญญินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, โสมนัสสิน- ทรีย์ก็กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? บุคคลที่เป็นญาณสัมปยุตตจิต แต่เว้นโสมนัสสะกำลังเกิดอยู่ ก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งญาณสัมปยุตตจิตแต่เป็นโสมนัสสวิปยุตตจิต ใน ปวัตติกาลก็ดี ปัญญินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่ โสมนัสสินทรีย์ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลที่ เป็นญาณสัมปยุตตจิต และมีโสมนัสสะเกิดได้กำลังเกิดอยู่ก็ดี ในอุป- ปาทขณะแห่งญาณสัมปยุตตจิตและโสมนัสสสัมปยุตตจิต ในปวัตติกาล ก็ดี ปัญญินทรีย์กำลังเกิด และโสมนัสสินทรีย์ก็กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น. จบ โสมนัสสินทริยมูละ ปัญญินทริยมูลี