พระไตรปิฎก

อุเปกขินทริยมูละ ปัญญินทริย ฯลฯ มนินทริยมูลี:- [๑๑๔๕] อุเปกขินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, ปัญญิน- ทรีย์ ฯลฯ มนินทรีย์ก็จักเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งปัจฉิมจิตที่เป็นอุเปกขาสัมปยุต อุเปกขิน- ทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่มนินทรีย์ไม่ใช่จักเกิดแก่ บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น, บุคคลนอกจากนี้มีอุเปกขากำลังเกิด อยู่ก็ดีใน อุปปาทขณะแห่งอุเปกขาสัมปยุตตจิตในปวัตติกาล อุเปกขินทรีย์กำลัง เกิด และมนินทรีย์ก็จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. ก็หรือว่า มนินทรีย์จักเกิดแก่บุคคลใดในภูมิใด, อุเปกขินทรีย์ ก็กำลังเกิดแก่บุคคลนั้นในภูมินั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งจิตของบุคคลทั้งหมดก็ดี ในอุปปาทขณะแห่ง อุเปกขาวิปปยุตตจิตก็ดี มนินทรีย์จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น แต่อุเปกขินทรีย์ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น. เมื่อบุคคล มีอุเปกขากำลังเกิดอยู่ก็ดี ในอุปปาทขณะแห่งอุเปกขาสัมปยุตตจิตใน ปวัตติกาลก็ดี มนินทรีย์จักเกิด และอุเปกขินทรีย์ก็กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้นในภูมินั้น. จบ อุเปกขินทริยมูละ ปัญญินทริย ฯลฯ มนินทริยมูลี อุเปกขินทริยมูล จบ