พระไตรปิฎก

ชีวิตินทริยมูละ อุเปกขินทริยมูลี:- [๑๑๗๔] ชีวิตินทรีย์ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลใด, อุเปกขินทรีย์ ก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? บุคคลทั้งหมดกำลังตายก็ดี ในภังคขณะแห่งจิตในปวัตติกาลก็ดี ชีวิตินทรีย์ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่อุเปกขินทรีย์จักเกิด แก่บุคคลเหล่านั้น, ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตก็ดี ปัจฉิมจิตที่เป็น โสมนัสสสัมปยุตจักเกิดในลำดับแห่งจิตใด ในภังคขณะแห่งจิตนั้นก็ดี ชีวิตินทรีย์ไม่ใช่กำลังเกิด และอุเปกขินทรีย์ก็ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น. ก็หรือว่า อุเปกขินทรีย์ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลใด, ชีวิตินทรีย์ ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในอุปปาทขณะแห่งปัจฉิมจิตก็ดี ปัจฉิมจิตเป็นโสมนัสสัม- ปยุตตจักเกิดในลำดับแห่งจิตใด ในอุปปาทขณะแห่งจิตนั้นก็ดี อุเปก- ขินทรีย์ไม่ใช่จักเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น แต่ชีวิตินทรีย์กำลังเกิดแก่บุคคล เหล่านั้น, ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิตก็ดี ปัจฉิมจิตที่เป็นโสมนัสส- สัมปยุตจักเกิดในลำดับแห่งจิตใด ในภังคขณะแห่งจิตนั้น อุเปกขินทรีย์ ไม่ใช่จักเกิด และชีวิตินทรีย์ก็ไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น. จบ ชีวิตินทริยมูละ อุเปกขินทริยมูลี