พระไตรปิฎก

๑๗. ปิสุณาวาจา เป็นปัจจัยแก่ปาณาติบาต ฯลฯ แก่มุสาวาท ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย. ๑๘. ผรุสวาจา เป็นปัจจัยแก่ผรุสวาจา ด้วยอำนาจของ อุปนิสสยปัจจัย. ๑๙. ผรุสวาจา เป็นปัจจัยแก่ปาณาติบาต ฯลฯ แก่ปิสุณา- วาจา ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย. ๒๐. สัมผัปปลาปะ เป็นปัจจัยแก่สัมผัปปลาปะ ด้วยอำนาจ ของอุปนิสสยปัจจัย. ๒๑. สัมผัปปลาปะ เป็นปัจจัยแก่ปาณาติบาต ฯลฯ แก่ผรุส- วาจา ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย. ๒๒. อภิชฌา เป็นปัจจัยแก่อภิชฌา ด้วยอำนาจของอุปนิสสย- ปัจจัย. ๒๓. อภิชฌา เป็นปัจจัยแก่ปาณาติบาต ฯลฯ แก่สัมผัป- ปลาปะ ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย. ๒๔. พยาบาท เป็นปัจจัยแก่พยาบาท ด้วยอำนาจของอุป- นิสสยปัจจัย. ๒๕. พยาบาท เป็นปัจจัยแก่ปาณาติบาต ฯลฯ แก่อภิชฌา ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย. ๒๖. มิจฉาทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่มิจฉาทิฏฐิ ด้วยอำนาจของ อุปนิสสยปัจจัย. ๒๗. มิจฉาทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่ปาณาติบาต อทินนาทาน กาเม-