พระไตรปิฎก

๓๖. สังฆเภทกรรม เป็นปัจจัยแก่สังฆเภทกรรม ด้วยอำนาจ ของอุปนิสสยปัจจัย. ๓๗. สังฆเภทกรรม เป็นปัจจัยแก่นิยตมิจฉาทิฏฐิ ฯ ลฯ โรหิรุปปาทกรรม ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย ๓๘. นิตยมิจฉาทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่นิตยมิจฉาทิฏฐิ ด้วยอำนาจ ของอุปนิสสยปัจจัย. ๓๙. นิตยมิจฉาทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่มาตุฆาตกรรม ปิตุฆาต- กรรม อรหันตฆาตกรรม โรหิรุปปาทกรรม และแก่สังฆเภทกรรม- ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย. พึงกระทำให้เป็นจักกเปยยาล. [๕๕๑] ๕. อกุศลธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลธรรม ด้วยอำนาจของ อุปนิสสยปัจจัย มีอย่างเดียว คือ ปกตูปนิสสยะ ได้แก่ ๑. บุคคลอาศัยราคะแล้วให้ทาน สมาทานศีล กระทำอุโบสถ- กรรม ยังฌานให้เกิดขึ้น ยังวิปัสสนาให้เกิดขึ้น ยังมรรคให้เกิดขึ้น ยัง อภิญญาให้เกิดขึ้น ยังสมาบัติให้เกิดขึ้น. ๒. บุคคลอาศัยโทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิ ความปรารถนา แล้วให้ทาน สมาทานศีล กระทำอุโบสถกรรม ยังฌานให้เกิดขึ้น ยัง วิปัสสนาให้เกิดขึ้น ยังมรรคให้เกิดขึ้น ยังอภิญญาให้เกิดขึ้น ยังสมาบัติ ให้เกิดขึ้น.