Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 171

เล่ม มมร. 86 หน้า 171 ข้อ 1411 1412
มี ๑ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปุเรชาตะ (สหชาตะ+ ปุเรชาตะ) ๑๔. วิปากธรรม และเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม มี ๓ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ ปัจฉชาตะ รวมกับ อาหาระ และ รวมกับ อินทริยะ (คือปัจฉาชาตาหารและปัจฉาชาตินทริยะ) [๑๔๑๑] ๑๕. วิปากธัมมธรรม และเนววิปากนวิปากธัมม- ธรรมเป็นปัจจัยแก่วิปากธัมมธรรม มี ๑ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปุเรชาตะ ๑๖. วิปากธัมมธรรม และเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม มี ๓ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ ปัจฉาชาตะ รวมกับ อาหาระ และรวมกับอินทริยะ (คือปัจฉาชาตาหารและปัจฉาชาตินทริยะ) การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ สุทธมูลกนัย [๑๔๑๒] ในนเหตุปัจจัย มี ๑๖ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๑๖ วาระ ในนอธิปติปัจจัยมี ๑๖ วาระ ในนอนันตรปัจจัยมี ๑๖ วาระ ในน- สมนันตรปัจจัยมี ๑๖ วาระ ในนสหชาตปัจจัย มี ๑๒ วาระ ในนอัญญมัญญ- ปัจจัยมี ๑๒ วาระ ในนนิสสยปัจจัยมี ๑๒ วาระ ในนอุปนิสสยปัจจัยมี ๑๖
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka