พระไตรปิฎก

๒. นอารัมมณปัจจัย [๑๔๓๗] ๑. อุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทา- นิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย คือ ในปฏิสนธิขณะ กฏัตตารูป ที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิด ขึ้น. หทยวัตถุอาศัยขันธ์ทั้งหลาย เกิดขึ้น. มหาภูตรูป ๓ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ฯลฯ สำหรับพวกอสัญญสัตว์ ฯลฯ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ฯลฯ ๒. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทา- นิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิด ขึ้น. ๓. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอนุปาทินนุปา- ทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิด ขึ้น ฯลฯ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ฯลฯ พาหิรรูป. . .อาหารสมุฏฐานรูป . . .อุตุสมุฏ- ฐานรูป ฯลฯ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ฯลฯ ๔. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอนุปาทินน- อนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น.