พระไตรปิฎก

[๑๔๔๑] ๒. อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยอนุปาทินน- อนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาทีเป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นอนุ- ปาทินนอนุปาทานิยธรรม ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น. ๑๒. นวิปากปัจจัย [๑๔๔๒] ๑. อุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทา นิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ สำหรับพวกอสัญญสัตว์ ฯลฯ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ฯลฯ กฏัตตา- รูปที่เป็นอุปาทารูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย. ๒. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอุปาทินนุปาทา- นัยธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย มี ๑ วาระ. ๓. อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยอนุปาทิน- นุปาทานิยธรรมเกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรมซึ่งเป็น กุศล เกิดขึ้น. มี ๓ วาระ. ๖. อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยอนุปาทิน- นุปาทานิยธรรม และอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะ นวิปากปัจจัย