Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 436

เล่ม มมร. 86 หน้า 436 ข้อ 189 190
คือ จุติจิต ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่ อุปปัตติจิต ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ภวังคจิต ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่ อาวัชชนะ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. [๑๘๙] ๑๗. อวิตักกวิจารมัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ ขันธ์ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรมที่เกิดก่อน ๆ และวิจาร เป็น ปัจจัยแก่ขันธ์ ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรมที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของ อนันตรปัจจัย. มรรคที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็น อวิตักกวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ผลที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และวิจาร เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็น อวิตักกวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. [๑๙๐] ๑๘. อวิตักกวิจารมัตตธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka