Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 442

เล่ม มมร. 86 หน้า 442 ข้อ 197 198
[๑๙๗] ๒๕. สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกสวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดก่อน ๆ และวิตก เป็นปัจจัยแก่ ขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดหลัง ๆ และวิตก ด้วยอำนาจของอนันตร- ปัจจัย. อนุโลมและวิตก เป็นปัจจัยแก่โคตรภู และวิตก. อนุโลมและวิตก เป็นปัจจัยแก่โวทาน และวิตก. โคตรภูและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมและวิตก. โวทานและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมและวิตก ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็น สวิตักกสวิจารธรรม และวิตก. ผลที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็นสวิตักก- สวิจารธรรม และวิตก. อนุโลมและวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๕. สมนันตรปัจจัย [๑๙๘] ๑. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจาร- ธรรม ด้วยอำนาจของสมนันตรปัจจัย อนันตรปัจจัยก็ดี สมนันตรปัจจัยก็ดี เหมือนกัน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka