พระไตรปิฎก

[๓๐๗] ๕. สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของปัจฉาชาตปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดภายหลัง และวิตก เป็นปัจจัยแก่กายนี้ที่เกิดก่อน ด้วยอำนาจของปัจฉาชาตปัจจัย. ๑๒. อาเสวนปัจจัย [๓๐๘] ๑. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจาร- ธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอาเสวน- ปัจจัย. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โคตรภู. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โวทาน. โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม. โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของ อาเสวนปัจจัย. [๓๐๙] ๒. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกวิจาร- มัตตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัย แก่วิตกที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย.