Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 504

เล่ม มมร. 86 หน้า 504 ข้อ 341 342
คือ ขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ซึ่งเป็นวิบาก เป็นปัจจัยแก่ ขันธ์ ๓ ฯลฯ ด้วยอำนาจของวิปากปัจจัย. ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ ขันธ์ ๓ ฯลฯ ด้วยอำนาจของวิปากปัจจัย. [๓๔๑] ๒. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกวิจาร- มัตตธรรม ด้วยอำนาจของวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ซึ่งเป็นวิบาก เป็นปัจจัย แก่วิตก ด้วยอำนาจของวิปากปัจจัย. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ. สวิตักกสวิจารมูลกะ มี ๗ วาระ บริบูรณ์. [๓๔๒] ๘. อวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักก- วิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๑ ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม ซึ่งเป็นวิบาก เป็นปัจจัย แก่ขันธ์ ๓ ด้วยอำนาจของวิปากปัจจัย ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๑ ที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ. อวิตักกวิจารมัตตมูล พึงกระทำหัวข้อปัจจัย ๒พึงกำหนดคำว่า วิบาก ๑. วาระที่ ๓-๗ ย่อไว้ เพราะฉะนั้นข้อ (๓๔๒) จึงเป็น วาระที่ ๘. ๒. วาระที่ ๘-๑๒ ย่อไว้ข้อ (๓๔๓) จึงเป็น วาระที่ ๑๓.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka