Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 86 หน้าที่ 517

เล่ม มมร. 86 หน้า 517 ข้อ 380 381 382
คือ องค์มรรคทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก เป็นปัจจัย แก่จิตตสมุฏฐานรูป ด้วยอำนาจของมัคคปัจจัย. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ [๓๘๐] ๑๖. สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกอวิจารธรรม ด้วย อำนาจของมัคคปัจจัย คือ องค์มรรคทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก เป็นปัจจัย แก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของมัคคปัจจัย. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๑๙. สัมปยุตตปัจจัย [๓๘๑] ๑. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจาร- ธรรม ด้วยอำนาจของสัมปยุตตปัจจัย คือ ขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๓ ด้วย อำนาจของสัมปยุตตปัจจัย ฯลฯ ขันธ์ ๒ เป็นปัจจัยแก่ ขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ [๓๘๒] ๒. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกวิจาร- มัตตธรรม ด้วยอำนาจของสัมปยุตตปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka